تبلیغات
غم خوار یتیمان - اشعاری در وصف امیرالمومنین علی(ع)

یا علی (ع) گفتیمو عشق اغاز شد


Admin Logo
themebox Logo
< Untitled Document height=51 hspace=-7 width=831 align=middle vspace=-5 border=0 classid=clsid:D27CDB6E-AE6D-11CF-96B8-444553540000>


http://jsbank.coo.ir

تاریخ:پنجشنبه 25 خرداد 1391-03:55 ب.ظ

اشعاری در وصف امیرالمومنین علی(ع)

بهانه(شیخ بهایی)

تـا کــی بـه تـمـنــای وصــال تــو یــگـانـه

اشکم شود از هـر مـژه چون سـیل روانه

خواهـد به سر ایـد شـب هجـران تو یا نه

ای تـیـر غـمـت را دل عـشــــاق نـشـانـه

جـمعـی به تو مشغول و تو غائب ز میانه

برای دیدن گالری اشعار به ادامه ی مطلب بروید

بهانه(شیخ بهایی)

تـا کــی بـه تـمـنــای وصــال تــو یــگـانـه

اشکم شود از هـر مـژه چون سـیل روانه

خواهـد به سر ایـد شـب هجـران تو یا نه

ای تـیـر غـمـت را دل عـشــــاق نـشـانـه

جـمعـی به تو مشغول و تو غائب ز میانه

رفـتـم بـه در صـومـعـه عــــابــد و زاهــــد

دیـدم هـمه را پیش رخـت راکـع و سـاجد

در مـیـکـده رهـبـانـم و در صـومـعـه عــابد

گـه مـعـتـکف دیـرم و گـه سـاکن مسـجد

یـعنی که تو را مـی طلـبم خـانه به خـانه

روزی کـه بـر افـتند حریــفان پـی هـر کـار

زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمار

مـن یـــار طلـب کـردم و او جــلوه گـه یــار

حاجـی بـه ره کـعـبه و مـن  طـالـب دیـدار

او خانه همی جـوید و من صـاحــب خـانه

هـر در کـه زنـم صـاحب ان خـانه تویی تو

هـر جـا کـه روم پرتـو کـاشـانه تـویـی تــو

در مـیـکـده و دیـر کـه جـانـانـه تـویـی تــو

مقـصود من از کعـبه و مـی خـانه تویی تو

منـظور تـویــی کــعـبه و بــت خـانه بــهانه

بـلـبل ز چـمن زان گـل رخـسار نشـان دید

دیـوانـه نـیم مـن کـه روم خــانـه به خــانه

عــاقـل بــه قـــوانـیـن خـرد راه تـــو پــویـد

دیـوانــه بــرون از هـمـه ایـیـن تــو جـــویـد

تــا غـنـچـه بشـکفـته ایـن بـاغ کـه بـویـــد

هـر کـس بـه زبـانی صفت حــمد تــو گوید

بـلبـل بـه غـزل خـوانـی و قـمـری به تـرانه

بیـچاره "بــهائی" که دلـش زار غـم توست

هر چند کهعاصی است زخیلخدم توست

امیـــــد وی از عـاطــفت دم بـه دم توست

تـقـصـیـر خـیالـی بـــه امــید کـــرم توست

یعـنی که گـنه را به از این نیست، بـــهانه


************************************************************

اب حیات(ناصرالدین شاه قاجار)

اسکندر و من ای شه عالی درجات1

                                      هر دو به جهان صرف نمودیم اوقات

بـا هـمـت مـن کجـا رسـد همـت او

                                      من خاک درت جستم و او اب حیات

1-(این رباعی از محفوظات اقای ("مرتضی شهپر") است که ان را به ناصرالدین قاجار نسبت می دهند.


*************************************************************

تاج ولایت (بندار رازی)

تـا تـاج ولایـت علـی بـر سـر مـه

                                      هر روز ز روز رفته نیکو تر مـه

شکرانه ان که میر دین حیدر مـه

                                      از لطف خدا و پاکی مادر مـه

***********************************************************

ذکر علی (لاادری)

بی ذکر علی صومعه و دیری نیست

                                      کس را پـی درک ذات  او سیری نیست

گویند که از غـیر علـی چشـم بپوش

                                      هـر جـا نگـرم علـی بـود غیـری نیـست

بوتراب(لاادری)

بـذره گـر نظـر لطـف بـوتـراب کـند

                                      بـه اسمان رود و کـار افـتـاب کـند

***************************************************************

وصف علی(سعدی)

کس را چه زور و زهره که وصف علــی کند

                                      جــــــبار در مــــــناقـب او گفت هل اتی

زور آزمـــــای قلــــعه ی خیـــبر که بـــند او

                                      در یکـــدگر شکست بــــه بازوی لافتی

مردی که در مصاف زره زره پیش بسته بود

                                      تا پیـش دشــمنان نکننـد پشـت بر عزا

شـــــیر خدا وصـــف در مــیدان و بحر جود

                                      جان بخـش در نماز و جهان سوز در وقا

دیــــباچه ی مــــروت و دیــــوان مــــعرفت

                                      لشکــــــرش فـــــتوت و ســـردار اتــقیا

فردا که هر کسی به شفیعی زنند دست

                                      ماییم و دسـت و دامان معصوم مرتضی

**********************************************************

مرد کارزار(رضا ثابتی)

این گفت: بزرگ و نامدار است علی

                                      و ان گفت که: مرد کار زار است علی

اما به حقیقت او نه ان است و نه این

                                      ائــــــینه ی ذات کردگار است علــی

***********************************************

عالم عشق(رضا ثابتی)

از طعنه ی این و ان غمی نیست مرا

                                      جز عالم عشق عالمی نیست مرا

گر دست دهد وصال جان پرور دوست

                                      بر عمر گذشته ماتمی نیست مرا

***************************************************

حیدر کرار(کسائی مرزوی)

مــدحت کن و بســتای کسـی را کـه پـیـمبـر

                                     بسـتود و قضـا کرد و بدو داد همه کار

ان کیست بر این حال که بودست و که باشد

                                      جز شـیر خـداونـد جـهـان حــیدر کـرار

ایــن دیــن هــدی را بــه مثــل دایــره ای دان

                                      پـیـغمبـر ما مرکز و حیدر خـط پروردگار

علــــم همــه عـــالم بـــه عــلی داد پـیـمبـر

                                      چون ابر بهاری که دهد سیل به گلزار

***************************************************

شب معراج(سرمست)

ای خــاک کــف پای تو بـر فــرق شــهان تــاج

                                      ایـجـاد جـهـان امــده بـر جــود تو مـحـتــاج

از وصف سخای تو همین بس بود ای دوست

                                      کـامـد سـر خـوان تـو نبـی در شب مـعراج

ایـمــن بــود از تــیر حـوادث بــه هــمه عـــمر

                                      پـیـکان غـم عـشـق تـرا هـر کـه شد اماج

مـن روی تو نـادیـده نـدانـم کـه چه سان بـرد

                                      هســتی مـرا نـام نـکـــوی تــو بــه تــاراج

خـــوش ان کـه ببـازد به قـمـاره ره عشــقـت

                                      دین و دل و عقل و خرد و هوش چو لیلاج

کــردم نــظـر انــدر هــمـه ایــجـاد و نــدیــدم

                                      ان را کــه بــود غـیر ره وصـل تـو مــنـهـاج

بـنـمـایی اگــر جـانـب «سرمست» نگـاهـی

                                      مـنـصـور شـود در ره وصـل تــو چـو حـلاج

*****************************************************

انوار ولایت(عباس فرات«معاصر»)

اول به صـفای دل ولـی را بشـناس

                                      انگـاه مـــحمد و علی را بشــناس

کــن دیــده ز انــوار ولایــت روشــن

                                      زیـن جـلوه خداوند جلی را بشـناس

***************************************************

مرحوم اقاسی

اون آقایی که شبا رد می شد از کوچه ما کیسه به دوش کو

رد پای پرخراش بی خروش کو

اون آقای خرقه پوش کو

کجاس اون آقا که پینه های دستاش مرحم دلای ما بود

نفس سبز نگاهش همیشه حلال مشکلای ما بود

میشه یک بار دیگه سر بزنه به خونه ما

بگیره نشونی از غربت بی نشونه ما

موهای آقا سفیده جووناکیسه رو از آقا بگیرین

قامت آقا خمیده جوونا کیسه رو از آقا بگیرین

جوونا آقا بشین زنده کنین رسم جوونمردی رو امشب

یتیما منتظرن زنده کنین شیوه شبگردی رو امشب

یتیما پشت درای خونشون منتظر آقا نشستن

گوش به زنگ تق تق یه جفت صدای پا نشستن

موهای آقا سفیده جووناکیسه رو از آقا بگیرین

قامت آقا خمیده جوونا کیسه رو از آقا بگیرین

حیدر کرار نیم خانه نشینم ولی

جان به فدای جگر سوخته ات یا علی

دستای پینه بسته علی به همراه منه

خونه نشینی علی آتیش به جونم می زنه

تو کوله بار شعر من اسم قشنگ علیه

قافیه ی تنگ دلم از دل تنگ علیه

تو کوچه های غربتم نشونی از مولا میدن

اهل محل سلامم رو جواب سربالا میدن

به من میگن علی کیه

علی امام عاشقاس

به من میگن علی چیه

داغ دل شقایقاس

توی نجف یه خونه بود که دیواراش کاهگلی بود

اسم صاحب اون خونه مولای مردا علی بود

نصف شبا بلند میشد

یه کیسه داش که ورمیداش

خرما و نون و خوردنی هرچی که داش تو اون میذاش

راهی کوچه ها می شد تا یتیما رو سیرکنه

تا سفره خالیشون رو پر از نون و پنیر کنه

شب تاسحر پرسه میزد پس کوچه های کوفه رو

تا پر بارون بکنه باغای بی شکوفه رو

عبادت علی مگه میتونه غیر از این باشه

باید مثل علی بشه هر کی که اهل دین باشه

بعد علی کی میتونه محرم راز من بشه

درد دلم رو گوش کنه تا چاره ساز من بشه

فردا اگه مهدی بیاد دردا رو درمون می کنه

آسمون شهرمون رو ستاره بارون میکنه

چشمات رو وا کن آقاجون بالهای خستمو ببین

منو نگا کن آقاجون دل شکسته مو ببین

دلت میاد کبوترات توحرمت پر نزنن

به سایه بون دستای مهربونت سر نزنن


***************************************************

ابر رحمت در مصیبت على(ع) ) سید محمد خسرو نژاد(خسرو)(

على امشب چرا بهر عبادت بر نمى‏خیزد؟
چرا شیر خدا از بهر طاعت‏بر نمى‏خیزد؟
خداجوئى كه از یاد خدا یكدم نشد غافل
چه رو داده كه از بهر عبادت بر نمى‏خیزد
از آن ضربت كه بر فرق على زد زاده ملجم
یقین دارم كه از جا، تا قیامت‏بر نمى‏خیزد
به محراب دعا در خون شناور گشته شیر حق
دگر بهر دعا آن ابر رحمت‏بر نمى‏خیزد
ز كینه ابن ملجم آتشى افروخت در عالم
كه زین آتش بجز دود ندامت‏بر نمى‏خیزد
طبیب آن زخم سر را دید و گفتا با غم و حسرت
على دیگر از این بستر سلامت‏بر نمى‏خیزد
نهد سر هر كسى بر آستان مرتضى(خسرو)
ازاین درگاه تا روز قیامت‏بر نمى‏خیزد

***************************************************

 شاعر : محمد حسین صغیر اصفهانی

 

از الف اول امام از بعد پیغمبر علی است
آمر امر الهی شاه دین‌پرور علی است

ب برادر با نبی بیرق فراز دین حق
بحر احسان باب لطف بی‌حد و بی‌مر علی است

ت تبارك تاج و طاها تخت و نصراله سپاه
تیغ‌آور خسرو مستغنی از لشگر علی است

ث ثری مقدم ثریا متكا ثابت قدم
ثانی احمد به ذات كبریا مظهر علی است

ج جاه و قدرش ار خواهی به نزد ذوالجلال
جل شانه جز نبی از جمله بالاتر علی است

ح حدوثش با قدم مقرون حدیثش حرف حق
حاكم حكم اللهی حیه در حیدر علی است

خ خداوند ظفر خیبر گشا مرحب شكار
خسرو ملك ولایت خلق را رهبر علی است

د داماد نبی دست خدا دارای دین
داعی ایجاد موجودات از داور علی است

ذ ذاتش ذوالجلال و ذالمنن وز ذوالفقار
ذلت افزا بر عدوی ملحد ابتر علی است

ر رفیع‌القدر و والا رتبه روح افزا سخن
رهنمای خلق عالم ساقی كوثر علی است

ز زبر دست و زكی و زاهد و زهد آفرین
زیب بخش مسجد و زینت ده منبر علی است

س سعید و سید و سرور سلونی انتساب
سر لا رطب و لا یا بس سر و سرور علی است

ش شفیع المذنبین شیر خدا شاه نجف
شمع ایوان هدایت شافع محشر علی است

ص صدیق و صبور و صالح و صاحب كرم
صبح صادق از درون شب پدیدآور علی است

ض ضرغام شجاعت پیشه‌ی روشن ضمیر
ضاربی كز ضربش المضروب لایخبر علی است

ط طبیب طبع‌دان مطلوب ارباب طلب
طاق نه كاخ مطبق طرح را لنگر علی است

ظ ظهیر ملك و ملت ظاهر و باطن امام
ظل ممدود خدای خالق اكبر علی است

ع عین‌الله و علی جاه و علام الغیوب
عالم علم علی الاشیا ز خشك و تر علی است

غ غران شیر یزدان غیرت الله المبین
غالب اندر غزوه‌ها بر خصم بد گوهر علی است

ف فصیح و فاضل و فخر عرب میر عجم
فارس میدان مردی فاتح خیبر علی است

ق قلب عالم امكان قسیم خلد و نار
قاضی روز قیامت خواجه‌ی قنبر علی است

ك كنز علم ماكان و علوم مایكون
كاشف سر و علن از اكبر و اصغر علی است

ل لطفش شامل احوال كل ما خلق
لازم التعظیم شاه معدلت گستر علی است

م ممدوح صحف موصوف تورات و زبور
مصحف وز انجیل را مصداق و المصدر علی است

ن نظام نه فلك از نام نیكش وز جمال
نور بخش مهر و ماه و انجم و اختر علی است

و واجب منزلت ممكن نما والا گهر
واقف از ماوقع و از ما وقع یك سر علی است

هـ هوالهادی المضلین فی الصراط المستقیم
هر چه بهتر خوانمش صد بار از آن بهتر علی است

ی یدالله فوق ایدیهم یكی از مدح او
یك سر از یا تا الف هر حرف را مضمر علی است

آدم و نوح سلیمان و خلیل بی‌خلل
موسی با اقتدار و عیسی با فر علی است

جان علی جانان علی ظاهر علی باطن علی
می علی مینا علی ساقی علی ساغر علی است

گویی ار مدح علی دیگر چه غم داری صغیر
یاور خلق جهانی گر ترا یاور علی است

***************************************************

 

شاعر :  یعقوب حیدری

ای علی! باران رحمت بر كویر سینه ای
آسمانی عشق، یعنی شهری از آیینه ای

وسعتی نوری كه دنیا دائماً محتاج توست
سرزمینی ناتمامی، آسمان ها تاج توست

آبروی آدمیزادی، بشر مدیون توست
آفتاب صبح یلدایی، سحر مدیون توست

در كویر روزهای تشنگی و اشك و آه
دست هایت سایبان كودكان بی پناه

اسم پاكت قوتی در كوره راه بی كسی
یاد تو آرامشی در لحظه دلواپسی

ذوالفقارت رهگشای قله آزادگی
واژه هایت مشعلی تا قریه آیینگی

بوی قرآن، بوی پاكی، بوی مردم می دهی
بوی دریا، بوی باران، بوی زمزم می دهی

بوی پرواز كبوتر، بوی آیه می دهی
بوی لالایی مادر زیر سایه می دهی

می شود با عشق تو آیینه ها را فتح كرد
خیبر فولاد وار سینه ها را فتح كرد

می شود همراه با اندیشه ات پرواز كرد
درب آبی رنگ شهر آسمان را باز كرد

ای بشر! ای مبتلای نان و فولاد و دغل
آری آری «از علی آموز اخلاص عمل»

گه كنار خاك و خون ذوالفقار و خیبر است
گه انیس لحظه های روشن پیغمبر است

از علی دائم مددجو گر تو را هر مشكلی است
هر چه باشد حیدر است، هر چه باشد او علی است

با علی همدم بشو تا با خدا مونس شوی
در هجوم موج ها آسوده چون یونس شوی

ای علی! ای ابر رحمت بر تن پاییز ما
ای امید دست و بال از دعا لبریز ما

گر تهی دستیم و آلوده دلیم و رو سیاه
زمزم عشق تو ما را می كند پاك از گناه

***************************************************

بوسه بر خاک نجف(عاشق اصفهانی)

در زیـــر زلــف، روی تو بینــد گـر آفـــــتاب

بـــی پـــــرده جلـــوه گــر نشود دیگر آفــــتاب

روزی کـــه در درون دل مــــــن درآمــــــدی

بــیرون نــکرده بـود سـر از خــاور آفــــــتاب

بــی پــرده وقـــت صــبح بیـــــا بـر کنــار بـام

تــا بـاز پـس کـشد سـر از ایـن مـنظـر آفـــتاب

در محـــفلــی کــه شــمع رخــت جـلوه می کند

پـــروانـــه وار مـــی زنـــد آنــجا پــر آفتـــاب

هــر روز مـی نــهد بـه زمـیـن روی تـابنــاک

گــــویـا بـه بـوی عــاطـفــــت داور آفـــــــتاب

جـویـای کـوی کـیست که در طـی ایـن بـروج

هــــــر روز مـی رود بـه ره دیـــگـر آفــــتـاب

تــا ره بــرد بـه خـاکـــــ در شـحنــه ی نـجــف

گـــردد در آســــمان ز پـــی رهبــــر آـفتـــــاب

زیــن گــونـه بـر سپـهر بـرآمـد از ایــنکه داشت

بـر جـبــــهه داغ بـــنـدگـی حــیــــــــدر آفــــتاب

آن ســــروری کـــــه بــــهـرِ نـــمــازش ز بــاختر

آورد بـــــاز مــعــجــــزِ پــیــغــمــبــر آفـــــــتاب

ای مــــــوکـب جــلال تـو بـر چـرخ گـرم سـیـــر

در آن میـــانـه از همــــــه واپــس تـر آفــــــــتاب

جـــــز مدحــت جــلال تــو حـرف دگـــر نیـــافت

گــــردید پـــای تــا ســر ایـــن دفتـــــر آفــــــتاب

***************************************************

 شاعر :  رضا تهرانی

می‌كنم با نام یزدان این سخن را ابتدا
آن كه پیدا نیست او را ابتدا و انتها

پس درود ما بود بر مصطفی ختم رسل
آن كه دارد سروری و مهتری بر ما سوا

بعد از آن با نام حیدر كام خود خوشبو كنم
آن كه باشد بعد احمد عالمی را پیشوا

از درون كعبه تا آمد علی اندر وجود
چشم عالم گشت روشن یك‌سر از نور خدا

عالم هستی به‌وجد آمد چو شد ماه رجب
تا قدم بنهاد در عالم علی مرتضا

آمدی در كعبه بیت‌اله اعظم در وجود
پس تو عین حقی و حق نیست از ذاتت جدا

شد خجل از نور رویت مهر و ماه و مشتری
هم عطارد را ز درگاهت تمنای عطا

نور رویت می‌كند روشن همه ذرات را
خاك درگاهت بود هر دیده‌ای را توتیا

افتخارت بس كه بودی رهبر شرع نبی
امتیازت بس كه گشتی پادشاه اولیا

گاه بودی مر یتیمان را به غمخواری جلیس
گاه چون شیر ژیان بودی به هنگام غزا

غیر عشق حق نبودی در سرت شوری دگر
غیر حق را نیست اندر ساحتت قدر و بها

رهنمایی مومنان را هم به گفتار و عمل
رهبری مر سالكان را سوی انوار هدا

پای در راه خطا ننهاده‌ای چون غافلان
دست برخوان جهان هرگز نیالودی چو ما

گاه گشتی صف‌شكن در جنگ با اعدای دین
گاه بودی بت‌شكن بر دوش ختم انبیا

ظالمین را دشمن و مظلوم را یار آمدی
سرگرفتی از عدو و دست از هر بینوا

نیست كس را زهره تا آید ترا در كارزار
پادشاهان را به درگاه تو روی التجا

گه لباس جنگ پوشیدی و كردی صف‌دری
گاه بهر حفظ گنج دین به كنج انزوا

همتت باشد بسی برتر ز چرخ نیلگون
دولتت را تا خدا باشد همی باشد بقا

معضلات علم نزد تو بدیهیات شد
مشگلی نبود كه او را نیستی مشگل گشا

گاه در ارضی و خواهد آسمان گردد زمین
گاه در عرشی زمین خواهد كه گردد چون سما


در عبادت گوی سبقت برده‌ای از عابدان
عادلی برسان تو نبود به هنگام قضا

چرخ گردون هم‌چو گویی در خم چوگان تو
عرش و كرسی و ملایك حضرتت را آشنا

مصطفی را ابن غم و صهر و یاور آمدی
مومنین را رهنما و متقین را مقتدا

با لباس كهنه بنمودی به عالم سلطنت
از همه خوان جهان كردی به نانی اكتفا

گرچه با نقس نبی مانوس گشتی در علن
لیك با پیغمبران محشور بودی در خفا

گر نبودی، بود یونس قرن‌ها در بطن حوت
از ولایت خصر لب تو كرد از آب بقا

گاه از لطفت شود آتش گلستان بر خلیل
گاه فرعون از تو اندر قعر دریا مبتلا

گاه كردی جلوه بر یوسف به سیمای پدر
گاه دادی بر كف موسای پیغمبر عصا

گه نمودی جلوه چون آتش به موسای كلیم
گاه دیگر كشتی نوح نبی را ناخدا

دست موسی را نبودی از ید بیضا خبر
گر به دامانت نمی‌یازید دست التجا

جز نبی‌ات تا كنون دیگر كسی نشناخته
جز تو با نفس نبی دیگر نشد كس آشنا

غالی نادیده حق داند خدایت در ظهور
قالی شیطان صفت سب تو گوید برملا

این دو را فرموده‌ای در راه ما هالك بوند
حبذا آن دوستدار با حقیقت حبذا

افتخاری به از این نبود كه در جنگ احد
داد جبریل این ندا از پیشگاه كبریا

لا فتی الا علی لا سیف الا ذوالفقار
این نشان از بی‌نشان آمد به تاج انما

تا نباشد مهر تو روشن نمی‌گردد دلی
محفلی بی نام تو هرگز نمی‌گیرد صفا

بی ولایت طاعت ثقلین می‌گردد هدر
چون نبی فرمود بی‌حب تو هر طاعت هبا

می‌زنم دم از ولایت تا كه جان دارم به تن
می‌كنم خود را نثار مقدمت سر تا به پا

بی‌رضایت دم نزد یك‌دم رضایی روز و شب
آرزو دارد كه گیری دست او روز جزا

***************************************************

 شاعر : ابوالقاسم فردوسی توسی

ایا شاه محمود كشور گشای
ز كس گر نترسی بترس از خدای

كه پیش تو شاهان فراوان بدند
همه تاجداران كیهان بدند

فزون از تو بودند یك‌سر به جاه
به گنج و كلاه و به تخت و سپاه

نكردند جز خوبی و راستی
نگشتند گرد كم و كاستی

همه داد كردند بر زیر دست
نبودند جز پاك یزدان پرست

نجستند از دهر جز نام نیك
وزان نام جستن سرانجام نیك

هرآن شد كه دربند دینار بود
به نزدیك اهل خرد خوار بود

گر ایدون كه شاهی به گیتی ترا است
نگویی كه این خیره گفتن چرااست

ندیدی تو این خاطر تیز من
نیاندیشی از تیغ خونریز من

كه بد دین و بد كیش خوانی مرا
منم شیر نر میش خوانی مرا

مرا غمز كردند كان بد سخن
به مهر نبی و علی شد كهن

هر آن كس كه در دلش كین علی است
از او خوارتر در جهان گو كه نیست

منم بنده‌ی هر دو تا رستخیز
اگر شه كند پیكرم ریز ریز

من از مهر این هر دو شه نگذرم
اگر تیغ شه بگذرد بر سرم

نباشد جز از بی‌پدر دشمنش
كه یزدان بسوزد به آتش تنش

منم بنده‌ی اهل بیت نبی
ستاینده‌ی خاك پای وصی

مرا سهم دادی كه در پای پیل
تنت را بسایم چو دریای نیل

نترسم كه دارم ز روشندلی
به دل مهر جان نبی و علی

چه گفت آن خداوند تنزیل و وحی
خداوند امر و خداوند نهی

كه من شهر علمم علیم در است
درست این سخن گفت پیغمبر است

گواهی دهم كاین سخن راز او است
تو گویی دو گوشم كه آواز او است

چو باشد ترا عقل و تدبیر و رای
به نزد نبی و علی گیر جای

گرت زین بد آید گناه من است
چنین است این رسم و راه من است

به این زاده‌ام هم به این بگذرم
چنان دان كه خاك پی حیدرم

ابا دیگران مر مرا كار نیست
بر این در مرا جای گفتار نیست

اگر شاه محمود از این بگذرد
مر او را به یك جو نسنجد خرد

چو بر تخت شاهی نشاند خدای
نبی و علی را به دیگر سرای

گر از مهرشان من حكایت كنم
چو محمود را صد حمایت كنم

جهان تا بود شهریاران بود
پیامم بر تاجداران بود

كه فردوسی توسی پاك جفت
نه این نامه بر نام محمود گفت

به نام نبی و علی گفته‌ام
گهرهای معنی بسی سفته‌ام

***************************************************

 در سوگ امیر مؤمنان (جواد محدثى)

در خـانه مـولا نـیست، یـك خــاطر شــــاد امشب
آن قـــامــت همـچون ســرو، از پـاى فـتاد امشب


بر فـــرق ســر عـــالم، خـــاك غـم و ماتم ریخت
از ضـــــربـت‏شـــمشــیر فرزنــد مراد امشـــــب


در كــوفـــه زخــــم آلـود، هر جـــا كه یتیــــــمى بود
بــــارى ز غـم و حســرت، بر دوش نــهاد امشـــــب


دلـها همـه مـحزون اسـت، هر دیـده پـر از خون است
ایـن محــــنت عظــــــمى را بـر كوفـه كه داد امشب؟


محــراب عـلى از خـون، رنگـین شـده، واویـلا
در سوگ على چشمى، بى اشـك مـباد امشــب

***************************************************

شاعر : محمد محسن

سید و سرور بگو كیست به غیر از علی

جان پیمبر بگو كیست به غیر از علی

صاحب منبر بگو كیست به غیر از علی

خواجه‌ی قنبر بگو كیست به غیر از علی

ساقی كوثر بگو كیست به غیر از علی

شاه ولایت كه بود راه هدایت كه بود

عین عنایت كه بود جای حمایت كه بود

باب رسالت كه بود نور امامت كه بود

روح سخاوت كه بود اصل شجاعت كه بود

قاتل عنتر بگو كیست به غیر از علی

در همه عالم بگو كیست كه در كعبه زاد

دیده‌ی حق بین نخست بر رخ احمد گشاد

فیض لعاب نبی جمله علومش بداد

یافت به طفلی ز حق خلعت رشد و رشاد

مرشد دیگر بگو كیست به غیر از علی

سوره‌ی یاسین به‌خوان كیست امام مبین

سوره‌ی تحریم نیز صالح و مومن ببین

هادی خلقان كرا گفت خداوند دین

كیست پس از مصطفی وارث تخت و نگین

صاحب افسر بگو كیست به غیر از علی

***************************************************
شاهد غدیر(آیت الله محمد حسین كمپانى)
باده بده ساقیا ، ولى ز خُم غدیر

چنگ بزن مطربا ، ولى به یاد امیر

تو نیز اى چرخ پیر ، بیا ز بالا به زیر

داد مسرت ستان ، ساغر عشرت بگیر

بلبل نطقم چنان ، قافیه پرداز شد

كه زهره در آسمان ، به نغمه دمساز شد

محیط كون و مكان ، دایره ساز شد

سرور روحانیون هو العلى الكبیر

نسیم رحمت وزید ، دهر كهن شد جوان

نهال حكمت دمید ، پر ز گل و ارغوان

مسند حشمت رسید ، به خسرو خسروان

حجاب ظلمت درید ، ز آفتاب منیر

فاتح اقلیم جود ، به جاى خاتم نشست

یا به سپهر وجود ، نیر اعظم نشست

یا به محیط شهود ، مركز عالم نشست

روى حسود عنود ، سیاه شد مثل قیر

صاحب دیوان عشق ، زیب و شرافت گرفت

گلشن خندان عشق ، حُسن و لطافت گرفت

نغمه دستان عشق ، رفت به اوج اثیر

به هر كه مولا منم ، على است مولاى او

نسخه اسما منم ، على ست طغراى او

یوسف كنعان عشق ، بنده رخسار اوست

خضر بیابان عشق ، تشنه گفتار اوست

كیست سلیمان عشق ، بردر جاهش فقیر

اى به فروغ جمال ، آینه ذو الجلال

« مفتقر » خوش مقال ، مانده به وصف تو لال

گر چه بُراق خیال ، در تو ندارد مجال

ولى ز آب زلال ، تشنه بود ناگزیر


***************************************************


شب و على (محمد حسین بهجت (شهریار))

علـــى آن شــــــیر خـــدا شـــــــــاه عــرب
الفـــــــتى داشــــته بــــــــــا آن دل شـــــب
شــــــب ز اســـــــرار علــى آگــاهســـــت
دل شــــب مـــــحرم ســـــــر الله اســــــت
شـــــب علـــى دیــد و بـه نـزدیـكى دیــــد
گــرچــه او نــیــز بـه تــاریــــكى دیــــــد
شـــــــــب شــنـفتـه اسـت منـاجـات علـى
جــــــــوشـش چشـــــمه عشـــــق ازلــى
شــــــاه را دیـــد و بــــه نوشینــى خواب
روى بـــر سینـــــه دیــــوار خـــــــراب
قلـــــــعه بانـــى كـــه بــه قصــر افلاك
ســــــر دهـد نــــــالـه زنـدانـى خـــاك
اشـــگبـــــارى كـه چـون شمـع بیزار
میـــــفشـــاند زر و میـــــگریـــد زار
دردمنــــدى كـــه چــولـــب بــگشاید
در و دیــــوار به زنــــــــهار آیــــــد
كلمــــــاتى چـــون در آویــزه گـوش
مسجــــد كــوفه هنــــوزش مـدهوش
فجـر تا سیـــنه آفــــاق شكــــافـــــت
چشـــــــم بیــــدار علـى خفـته نیـافت
روزه ‏دارى كــه بــه مهــــر اسـحار
بشــــــــكنـد نــان جویـــن افـــــطـار
نــاشنــــاســى كـه بتـــــاریكى شــب
میـبـــــــرد شــام یتــیمــــان عـــرب
پـادشـاهـى كـه بـه شـب بـرقـع پـوش
میــــكشد بـــار گـــــــدایان بـر دوش
تــا نـشـــــد پـردگــــى آن ســر جـلى
نــشــد افشـــا كــه علــــى بــود عـلى
شــاهــبــازى كــه ببـــــال و پــر راز
میـــــــــــكنـد در ابـــدیــــــت پــرواز
شـــهســــوارى كـــه ببـــرق شـمشـیـر
دردل شــــب بشـــكافـــــد دل شـــــیــر
عشـــقبـــازى كــه هــم آغــوش خـــطر
خفــــــت در جـــایــــگـــه پیــــغمــــبـر
آن دم صـــــــــــــــبح قیــامــت تــاثـیــر
حــلقــــه در شــــــد از او دامــــنــگیـــر
دســـــت در دامـــــن مـــــــــــولا زد در
كــــه عــــلى بــگذر و از مـــا مــــــگذر
شـــــال شــــه واشــــــد و دامــــــن بگرو
زیـنـبـش دســت‏بــدامـــــان كــــــه مـــرو
شــــــال مى‏بـــــــست و نــدائـى مبـــهـــم
كـــه كــمـــر بــــند شـــــــهادت محـــــكم
پــیشـــنوائـــى كـــه ز شــــــوق دیــــــدار
میـــــكنـــد قـــاتــــل خـــود را بــــــــیـدار
مـــــاه محــــــــــراب عـبودیت‏حق
سـر بـه محــراب عبـادت مـشـتـق
مــیـزنـد پـس لـب او كـاسـه شــیـر
میــكنــد چــشـم اشـــارت بـاسـیــر
چـه اسیـرى كـه هـمان قاتل اوست
تو خـدائى مـگر اى دشمـن دوست
در جـهانى همــه شـور و همـه شر
هــــــا علــــــــى بشــر كیـف بشــر
كفــــــن از گــــریــــه غسـال خجل
پــیــرهــن از رخ وصـــــال خـجل
شـبـروان مســــت ولاى تــــوعـلى
جـــان عالـــم بفــــداى تــــو عــلى

***************************************************

نظر یادتون نره




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 


Foot Problems
یکشنبه 15 مرداد 1396 01:29 ق.ظ
I am actually delighted to glance at this web site posts which contains plenty
of useful information, thanks for providing these kinds
of statistics.
lakeeshaFairchild.jimdo.com
شنبه 14 مرداد 1396 03:10 ب.ظ
Excellent post. I will be experiencing some of these issues as well..
BHW
سه شنبه 29 فروردین 1396 04:08 ق.ظ
Hello! This is kind of off topic but I need some advice from an established blog.
Is it very difficult to set up your own blog?
I'm not very techincal but I can figure things out pretty quick.
I'm thinking about setting up my own but I'm not sure where to begin. Do you have any ideas or suggestions?
With thanks
BHW
چهارشنبه 23 فروردین 1396 05:22 ب.ظ
Awesome things here. I'm very glad to see your article. Thanks
so much and I'm looking forward to touch you.
Will you please drop me a mail?
manicure
دوشنبه 21 فروردین 1396 10:36 ب.ظ
I am not sure where you're getting your information, but great topic.

I needs to spend some time learning more or understanding more.

Thanks for great information I was looking for this info for my mission.
manicure
دوشنبه 21 فروردین 1396 06:31 ب.ظ
I have been surfing online more than 3 hours today, yet I never found any interesting article like yours.

It is pretty worth enough for me. In my view, if all web owners and bloggers made good content as you did, the internet will be a lot more useful than ever before.
حمید رضا یونسی
جمعه 9 تیر 1391 08:34 ب.ظ
سلام. وب زیبایی داشتید.اگر با تبادل لینک موافقین من را با نام وبلاگ مدرسه ی فارابی شهر لنده لینک کنید و در بخش نظرات وبلاگم اطلاع دهید تا شما را لینک کنم.
با تشکر
http://HAMIDREZAYOUNESI.MIHANBLOG.COM
پاسخ مهدی محمودنژاد : سلام تبادل لینک انجام شد 3161.mihanblog.com
فاطمه
پنجشنبه 25 خرداد 1391 06:51 ب.ظ
سلام. وبلاگ خوبی دارین.موفق باشین
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر